خانه / مقالات دیگر / 24 حوت / برای مشاهدۀ مقاله روی ادامۀ نوشته کلیک نمائید.

برای مشاهدۀ مقاله روی ادامۀ نوشته کلیک نمائید.


دانلود نسخۀ PDF

نویسنده: ضیاءاحمد فاضلی مسوول مدرسه احیاءالعلوم و واعظ مسجد جامع بزرگ هرات
به یاد حماسه ماندگار ۲۴ حوت ۱۳۵۷ هرات

به نام خداوند باعظمت و درود بر روان پاک حضرت محمد صلی الله علیه و سلم و یاران و اهل بیت شان.
در این ایام که مصادف است با سالروز انقلاب ۲۴ حوت، جفا خواهد بود اگر یاد بودی –هر چند با قلم شکسته خویش- از آن نداشته باشیم.
۳۸ سال قبل ملت مسلمان ما در ۲۴ حوت سال ۱۳۵۷ در برابر رژیم سفاک کمونستی به پا خاست و با هزاران شهید از فرزندان و جگر گوشه های خویش، افتخاراتی آفرید که هر گز تاریخ آن را فراموش نخواهد کرد.
راستی! چرا شرایط آن زمان به زیان ملت ما چنان تغییر کرد که خویشتن را ناچار به چنین انقلابی دید؟ جزئیات این قیام از چه قرار بود؟ نتایج آن چه شد؟ چه ویژه گیهایی داشت؟ وظایف ما به حیث وارثین آن سلحشوران چی است؟ و اموری از این دست سوال هایی است که انشاءالله در این مقال بدان ها خواهیم پرداخت.
بلی، ملت ما در آن روزگار از چندین دهه قبل، در یک عقب ماندگی و غفلت عجیبی از اوضاع و احوال و دوست و دشمن خویش به سر می برد؛ چیزی که عامل عمده آن، رژیم شاهی وقت و سیاست های تخدیرکننده اش در برابر ملت بود. در چنین شرایطی اتحاد جماهیر شوروی که کشور ما را به چشم یک طعمه لذیذ برای خود می دید در صدد اشغال و بلکه قرار دادن آن به عنوان یکی از اقمار خویش بر آمد و فرزندان خالی الذهن ما را در عرض چندین سال به بهانه تحصیل، به مسکو و کشور های زیر سلطه اش برده و آن ها را برابر به تقاضای منافع خویش، طوری تربیه کرد که در برگشت به کشور با در دست گرفتن وظایف کلیدی، زمینه را برای تحقق اهداف شومش آماده کنند و چنین هم شد. چنان که این فرزندان ناخلف، در برگشت به کشور، خوش خدمتی های خود به آن سر سپردگان خویش را آغاز کردند؛ تدریجاً احزاب خلق و پرچم را به راه انداخته و با خزیدن به زیر شعار آزادی، عدالت و توسعه، به مقدسات مردم تاختند و مخالفت صریح شان با ارزش ها و عنعنات ملت را اعلان کردند؛ چنانکه مقدسات و شعایر اسلامی را به مسخره می گرفتند، کسانی را که سیمای اسلامی برای خویش اختیار می کردند اخوان الشیاطین نسبت می کردند، در مجالس خویش رقص زنان و شراب را رایج کرده و مردم را بدان تشویق می نمودند تا آن که کار به جای رسید که فرمان های منحط رژیم، بر ضد ارزش های دینی مردم ما یکی بعد از دیگری صادر گشت.. یک روز فرمان توزیع زمین های شخصی مردم تحت نام مبارزه با فئودال ها.. روز دیگر ازدواج اجباری زنان بر مهریه معینی که خود تعیین کرده بودند و اموری مثل آن..
در این زمان، ملت ما متوجه شد که دین، وطن و ناموسش یکسر در خطر است و این فرزندان ناخلف وی، چگونه همه چیز را دربست به روس ها فروخته اند. و لذا دیگر تحمل ننموده و به فکر راه انداختن یک انقلاب سرتاسری شد. رژیم سفاک که چندین روز جلوتر، از قیام قریب الوقوع مردم ما، خبر شد هرچند با بازداشت هزاران تن از کسانی که آن ها را در طراحی انقلاب مظنون می شناخت و روانه کردن شان به گور های دستجمعی، خواست تا از وقوع آن جلو گیری کند اما بدان موفق نشد و سر انجام قیام سرتاسری مردم ما از ولسوالی ها وچهار گوشه شهر شروع شد؛ ملت سلحشور ما با نعره های الله اکبر در حالی که تبرزین، عصا و برخی سلاح های خانگی در دست داشتند بر تانگ ها و مراکز نظامی یورش بردند و تا آخر آن روز توانستند – به جز دو مرکز نظامی- تمامی ارگان ها و مواضع رژیم را فتح نمایند اما مقدرات پروردگار چیزی دیگر بود؛ آن ها می بایست برای سرنگونی رژیمی که از غفلت ایشان پا گرفته بود باید قربانی های بیشتری داده و جهاد ۱۴ ساله را تجربه نمودند، از این رو، رژیم منحط توانست به زودی با رسیدن قوای کمکی زمینی و هوایی از مرکز و کشتار بی رحمانه مردم، انقلاب را سرکوب کند و هزاران تن از مردم بی گناه مان را به خاک و خون کشاند؛ و هر چند به ظاهر قیام مردم ما با آن همه قربانی ها، در ظاهر، به سرنگونی رژیم نه انجامید اما آغازی شد برای شکل گرفتن صف جهاد مسلحانه؛ جهاد مسلحانه یی که بعد از ۱۴ سال پیکار، سرانجام نه تنها که سبب سرنگونی رژیم مزدور در داخل افغانستان شد بلکه کمر کمونیزم در جهان را شکست و برای همیشه نقشه اتحاد جماهیر شوروی را از نقشه جهان برانداخت.
مزایای قیام ۲۴ حوت
آن چه که انقلاب ۲۴ حوت را از بسا انقلاب های دیگر متمایز ساخته و آن را از افتخارات کم نظیر تاریخ معاصر ما قرار می دهد، خصوصیاتی است که به طور اختصار به قرار زیر بدان ها اشاره می نماییم:
۱- قیامی مخلصانه و شهادت طلبانه
همگان باور دارند که مردم ما در این قیام خود هدفی جز دفاع از ارزش ها و اعتقادات خویش نداشتند. در آن روز جان سالم بدر بردن دور از انتظار بود زیرا هم به سفاکی و تا دندان مسلح بودن رژیم علم داشتند و هم به خالی بودن دست شان از سلاح و ساز و برگ نظامی.. اما بدان وقعی نگذاشته و با شهامت بی نظیری در مصاف دشمن برآمدند و جان ها را برای فداشدن در این مسیر مبارک در طبق اخلاص گذاشته و به استقبال شهادت شتافتند. چیزی که قیام آن ها را به اذن الله جاودانه ساخت.
۲- قیامی مردمی و خودجوش
ویژه گی دیگر این قیام مردمی این بود که مانند تحرکات و خیزش های امروزی که غالباً وابسته به اجانب و دیکته شده از طرف جهت های داخلی و یا خارجی هستند، نبود بلکه قیامی بود کاملا مردمی و خود جوش.. چنان چه از بطن جامعه شکل گرفت و تنها انگیزه های دینی و حق طلبانه داشت. و این چیزی است که آن را از بسا انقلاب ها متمایز ساخته و بدان جایگاه خاصی بخشیده است.
۳- قیامی همگانی
یکی دیگر از ویژه گی های انقلاب ۲۴ حوت به طور خاص و انقلاب ملت ما به طور عام این بود که اختصاص به یک ملیت، یا یک قشر از اقشار جامعه نداشت، بلکه همه طبقات مردم ما اعم از عالم دین، معلم مکتب، اهل کسبه، دهاقین، شهری و دهاتی همه و همه در آن سهیم بودند. البته یکی از صدها دلیل آن، لستی از شهدای انقلاب اسلامی افشا شده در چند سال قبل است که توسط ایادی رژیم، به گور های دستجمعی مدفون شده بودند.. در آن لست که در انترنت نیز گذاشته شد، نام عالم دین، معلم، تحصیلکرده، دکاندار، متعلم، دهقان، شهری و دهاتی به چشم می خورد. چیزی که نشان دهنده وحدت و یکپارچگی ملت ما در جهاد برحق شان بر ضد کمونستان مزدور و وطن ستیز بود و آن را از شائبه های قومیت، ملیت و سمت و انگیزه های مادی پاک نگهداشت.
۴- قیامی جوانمردانه و الگو
به راستی! ملتی که با دستان خالی و پای برهنه به سمت تانک ها و زره پوش های تا دندان مسلحِ دشمن به پیش تازد و با موج خون خویش با حریفی غدار رو به رو شود آیا غیر از این است که در اوج شجاعت و فداکاری قرار دارد؟ به راستی، انقلاب ۲۴ حوت و جهاد مردم سلحشور ما درس شهامت و مردانگی را به همه ملت های در بند استعمار آموخت و روح تپنده ای شد که آن ها را نیز در مقابل دشمن شان قوت قیام بخشید.. از همین رو، دیدیم که چگونه ملت های اسلامی که در بندِ اشغالگران رنج می کشیدند، از انقلاب ملت ما الهام گرفته و به مبارزات آزادی بخش شان به پاخاستند تا آن جا که برخی از مجاهدین الجزایری با افتخار لباس افغانی را به تن کرده و به سنگر می رفتند.
۵- قیامی خونین
امری طبیعی بود ملت ما هنگامی که خود را مرد میدان در نبردی این چنین نا برابر قرار داد آمادگی به هر گونه قربانی را گرفته بود از همین رو، هزاران قربانی را در مسیر آزدی دین و وطنش تقدیم کرد تا آنجا که شمار شهدای آن روز را تا مرز ۲۵ هزار نفر عنوان کرده اند. و این به راستی، شهامتی است که کمتر ملتی از عهده آن بر آمده می تواند و ما به حیث وارثان آن قهرمانان می باید از ایشان درس آزادگی و شجاعت را فراگرفته و چون ایشان، هیچگاه سرِ غلامی به هیچ قیمتی نزد هیچ زورگویی خم نکنیم.
۶- قیامی سرنوشت ساز
هر چند به ظاهر قیام ۲۴ حوت نتوانست رژیم مزدور را نابود کند –و البته چه بسا خود قیام کننده گان هم چنین انتظاری را بعید دانسته باشند- اما توانست نقطه آغاز جهاد نظامی علیه رژیم کمونستی و راه افتادن مهاجرت ها و جمع و جور شدن نیروی های جهادی و بسیج شدن جوانان به صفوف جهاد مسلحانه بر ضد رژیم مزدور و ایادی آن شود؛ امری که آغازی شد برای شکست تدریجی انقلاب کمونستی؛ نه تنها در افغانستان بلکه در جهان.
لذا، بر اساس همین ویژگی ها است که می گوییم انقلاب ۲۴ حوت در نوع خود انقلاب کم نظیری در سطح جهان بوده و مایه مباهات و افتخار ملت –و بلکه امت- ما است و ارزش دارد که همواره بر آن ببالیم و دَینی که از آن بر گردن خویش داریم ادا نماییم.
البته هر چند در نتیجه دخالت های بیگانگان و ناپختگی ها وخودکامگی های شماری از سران جهادی، مسیر جهاد بلافاصله بعد از پیروزی که سال ها مردم ما انتظار آن را می کشیدند به انحراف کشانده شد و جنگ های نفرت باری راه افتاد اما بی انصافی بزرگی خواهد بود اگر آن را به حساب ملت مجاهد و جهاد برحق خویش بگذاریم. باید بیدار باشیم که کمونستانی که قاتلان اصلی ملت ما به شمار می روند و سکولارهایی که لجوجانه در پَی نابودی ارزش های ملت مسلمان ما اند، در تلاش اند تا جهاد پاک ملت ما را از اساس زیر سوال ببرند و اگر خدای نخواسته چنین چیزی در اذهان عامه جا افتد، به حق جفایی است بزرگ زیانی ننگ آور؛ پس بر ماست که چهره باصفای جهاد پاک و انقلاب برحق خویش را برای جهانیان آشکار ساخته و از حقانیت آن با همه وجود دفاع نماییم.
آنچه امروز روح آن شهدا را آزار می دهد
به راستی بعد از گذشت ۳۶ سال از آن روز ، امروز شاهد نابسامانی هایی هستیم که روح شهدای آن روز را آزار می دهد و آن ها هرگز به خاطر ایجاد چنین حالاتی، راضی به یتیم شدن فرزندان، بیوه شدن همسران و قربان شدن جان های شیرین شان نبودند.. امور ناگواری که قلم را از بیان آن ها ننگ می آید.
ـ ملت ما به نام زبان، سمت، ملیت و نژاد متفرق و چند پارچه شده است؛ در حالی که ایشان در آن روز به ما اتحاد و یک پارچگی را در میدان عمل آموختند.
ـ امروز تحت سیطره بیگانگان و تهاجم فرهنگی آنان قرارگرفته ایم؛ در حالی که ایشان به خاطر آزادی و استقلال و حفظ فرهنگ دینی ما به قربانگاه رفتند.
ـ در حال حاضر نه تنها که ایادی رژیم کمونستی وقت، که قاتلان اصلی دو ملیون هموطنان ما اند مجازات نشدند بلکه عده یی از ایشان دوباره بر کرسی قدرت قرار گرفته و در بدنه دولت نفوذ کرده اند، در حالی که پدران سلحشور ما در آن روز برای نابودی آن وطن فروشان دین ستیز به پا خاسته بودند.
ـ بانک های سودی، رسانه های مبتذل، بی حجابی و بی بندوباری، فساد و برادرکشی در جامعه ما بیداد می کند؛ در حالی که آنان برای نجات ما از چنین خطراتی جان های عزیز شان را فدا کردند. و مشکلات دیگری از این دست.
وظایف ما در قبال انقلاب ۲۴ حوت
با این همه هنوز دیر نشده است، بر ما است تا در تداوم راه شان تجدید پیمان نماییم، نام شان را زنده و یاد شان را همیشه تازه داشته باشیم، با الهام گرفتن روح شجاعت، آزادگی و خداباوری از ایشان، زنده گی مان را بر اساس تعالیم دین مبارک اسلام از نو پایه ریزی نموده و با همین روحیه به مصاف مشکلات موجود بشتابیم و فرزندان و نسل آینده را بر طبق همان ارزش ها تربیت نماییم، تمام تبعیض ها را کنار گذاشته دست وحدت به هم فشاریم و تا حاکم شدن ارزش های اسلامی در زندگی فرد، خانواده و جامعه و اعاده نظام سیاسی بر اساس اسلام، از پا ننشینیم و از هیچ تلاشی دریغ نورزیم.. به فامیل شهدای خویش خدمتگار باشیم و آن ها را به چشم یادگار آن شهدا دیده و آن گونه که حق ایشان است قدر کنیم.
البته آن چه مایه تاسف است این است که تاریخ مفصل انقلاب ۲۴ حوت تدوین نشده و کم کم می رود تا از اذهان فراموش شود و بدون شک، نوعی از تجلیل از روز ۲۴ حوت این است که خاطرات آن قهرمانی ها را به نسل جوان خویش بازگو کنیم و اسناد و مدارک و خاطرات آن روز را از شاهدان عینی به طور مفصل تدوین و جمع آوری نماییم، اهل قلم ما آن ها را در صفحات کتاب، شعر و نثر شان، ماندگار سازند و رسانه های ما در قالب فیلم های مستند و هنری و نمایشنامه ها زنده نگهدارند. مراسم های جاندارِ یادبود و نمایشگاه های قوی راه اندازی کنیم و روی جاده ها، موسسات، شرکت ها و.. از نام های مبارک آن شهدا و حماسه های دوران جهاد خویش بهره برده، نمادهای یادبود، نهادهای فرهنگی برای نهادینه ساختن تاریخ جهاد خویش ایجاد کنیم و در نصاب تعلیمی خویش آن را بگنجانیم تا از این طریق قدم هایی را در ارج گزاری ایشان برداشته و دَینی که از جهاد و شهدای ۲۴ حوت و انقلاب اسلامی خویش بر دوش داریم ادا نماییم.

درباره ی amweb

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

https://archive.org/download/TalaAlbadr.11/11.talaAlbadr.mp3